
_از درخت بياموزيم كه اگر پاي اسارت در خاك داريم،سرافشاندن بر آسمان را فراموش نكنيم.
_مثل درخت باشيم كه در تهاجم پاييز هر چه بدهد،روح زندگي را در خويش نگه مي دارد.
دكتر محمدرضا سنگري
+ نوشته شده توسط سارا در دوشنبه یکم مهر 1387 و ساعت
13:11 |
![]() _از درخت بياموزيم كه اگر پاي اسارت در خاك داريم،سرافشاندن بر آسمان را فراموش نكنيم. _مثل درخت باشيم كه در تهاجم پاييز هر چه بدهد،روح زندگي را در خويش نگه مي دارد. دكتر محمدرضا سنگري + نوشته شده توسط سارا در دوشنبه یکم مهر 1387 و ساعت
13:11 |
![]() ٍِّْ«پير زن گدا» خوزستان.شوش.حرم حضرت دانيال(ع).1387 ![]() «خواب» اتوبوس.كرج.1386 + نوشته شده توسط سارا در شنبه بیست و سوم شهریور 1387 و ساعت
9:18 |
_دل هاي مردگان،قبرستان هاي متحرك وحشتناك اند. _قلب،منطقه ي عملياتي عشق است،از سيم خاردار هوس بايد گذشت تا به اين وسعت آتش خيز قدم گذاشت. دكتر سنگري ![]() + نوشته شده توسط سارا در چهارشنبه سیزدهم شهریور 1387 و ساعت
20:41 |
خاك آغوشي براي «مردگان» است چرا «زندگان»به آن دل بسته اند؟ از خاك فاصله گرفتن؛هنر دانه ها و جوانه هاست؛دانه هاي پوك و پوسيده در اسارت خاك مي مانند. دكتر محمد رضا سنگري
+ نوشته شده توسط سارا در جمعه بیست و یکم تیر 1387 و ساعت
19:21 |
آب،يعني قطره هايي كه سجده مي كنند،خاك سجاده ي آب است و آب،همسايه ي حيات. خاضعانه سجده كن تا حيات را تمرين كرده باشي. حيات از آب است پس آب، بابا داد، نه بابا آب داد! دكتر محمد رضا سنگري
+ نوشته شده توسط سارا در چهارشنبه نوزدهم تیر 1387 و ساعت
15:31 |
|
|